Wiele osób zgłasza się po pomoc dopiero wtedy, gdy problem jest już bardzo zaawansowany. Często słyszę zdanie: „Myślałem, że jeszcze panuję nad sytuacją”. To zrozumiałe. Uzależnienie rzadko zaczyna się w sposób, który jednoznacznie wygląda jak choroba. Dużo częściej przypomina coś pomiędzy nawykiem, sposobem radzenia sobie ze stresem a „okresem gorszej formy”.
W tym artykule wyjaśnię, jak psychologia i medycyna opisują objawy uzależnienia, czym różni się ono od zwykłego nawyku i kiedy naprawdę warto się zatrzymać i przyjrzeć sytuacji bliżej.
. Sprawdź jak bardzo może Ci pomóc terapia uzależnień online.
Dlaczego tak trudno rozpoznać uzależnienie na wczesnym etapie
Jednym z powodów jest to, że wiele zachowań, które później stają się problemem, na początku pełni funkcję adaptacyjną. Alkohol pomaga się rozluźnić, telefon odciąga uwagę od napięcia, hazard daje chwilowe poczucie kontroli lub ekscytacji.
Problem pojawia się wtedy, gdy dana substancja lub zachowanie przestaje być dodatkiem do życia, a zaczyna je regulować. Na tym etapie osoba często nadal funkcjonuje zawodowo i społecznie, co dodatkowo utrudnia rozpoznanie problemu. Brak spektakularnych „upadków” bywa mylący.
Nawyki a uzależnienie – kluczowa różnica
Nawyk to zachowanie, które można zmienić, gdy pojawi się wystarczająca motywacja, alternatywa lub zmiana warunków. Uzależnienie natomiast charakteryzuje się utrzymującą się utratą kontroli, mimo realnych negatywnych konsekwencji.
Z perspektywy klinicznej nie chodzi o to, jak często ktoś pije, gra czy korzysta z internetu, ale:
czy potrafi przestać, gdy chce,
czy dana aktywność zaczyna dominować nad innymi obszarami życia,
czy brak dostępu do niej wywołuje silne napięcie emocjonalne.
Najczęstsze objawy uzależnienia – na co zwracają uwagę specjaliści
W klasyfikacjach diagnostycznych i wytycznych klinicznych objawy uzależnienia nie są opisane jako jedno konkretne zachowanie, lecz jako zespół sygnałów, które pojawiają się w czasie.
Utrata kontroli
Osoba podejmuje próby ograniczenia lub zaprzestania, ale one się nie udają. Często towarzyszy temu poczucie frustracji i obietnice składane samemu sobie, które szybko są łamane.
Silne pragnienie lub przymus
Myśli o substancji lub zachowaniu stają się natrętne. Pojawia się uczucie, że „bez tego nie da się wytrzymać”, zwłaszcza w momentach stresu lub napięcia emocjonalnego.
Zawężanie życia
Coraz więcej czasu, energii i uwagi skupia się wokół jednej aktywności. Inne źródła przyjemności lub odpoczynku stopniowo tracą znaczenie.
Kontynuowanie mimo szkód
To jeden z najbardziej charakterystycznych objawów. Osoba widzi negatywne konsekwencje, takie jak problemy zdrowotne, relacyjne czy zawodowe, a mimo to nie jest w stanie przerwać zachowania.
Objawy emocjonalne przy braku dostępu
Nie zawsze są to objawy fizyczne. Często pojawia się rozdrażnienie, niepokój, obniżony nastrój, poczucie pustki lub napięcie, które trudno inaczej rozładować.
Objawy psychiczne są często ważniejsze niż fizyczne
W powszechnym myśleniu uzależnienie kojarzy się z objawami odstawienia. Tymczasem wiele osób spełnia kryteria uzależnienia, nie doświadczając wyraźnych symptomów somatycznych.
Z perspektywy psychologicznej kluczowe są:
sztywność w sposobie regulacji emocji,
zależność nastroju od dostępu do substancji lub zachowania,
trudność w tolerowaniu napięcia bez „pomocy z zewnątrz”.
To właśnie te objawy najczęściej utrzymują problem w czasie.
Psychoterapia online może być niezwykle pomocna, ponieważ zapewnia dostęp do specjalistycznego wsparcia bez względu na miejsce zamieszkania czy tryb życia. Daje możliwość rozmowy z terapeutą w bezpiecznej, znanej przestrzeni — co często ułatwia otwartość i komfort. Dla wielu osób to także oszczędność czasu i większa elastyczność, dzięki której łatwiej wprowadzić terapię do codziennego harmonogramu. Współczesne badania pokazują, że skuteczność terapii online jest porównywalna z terapią stacjonarną.
Zaprzeczanie – objaw, a nie cecha charakteru
Jednym z mechanizmów, który bardzo utrudnia rozpoznanie uzależnienia, jest zaprzeczanie. Nie należy go rozumieć jako kłamstwa czy manipulacji.
Zaprzeczanie pełni funkcję ochronną. Pozwala zachować poczucie bezpieczeństwa w sytuacji, w której jedyny znany sposób regulowania emocji jest zagrożony. Dlatego argumenty logiczne często nie trafiają do osoby uzależnionej, dopóki nie pojawi się gotowość do zmiany.
Kiedy zapala się czerwona lampka
Nie istnieje jeden moment, który jednoznacznie oznacza „teraz to już uzależnienie”. Są jednak sygnały, które powinny skłonić do refleksji:
coraz częstsze poczucie utraty kontroli,
myślenie o danej aktywności jako o jedynym sposobie poradzenia sobie z emocjami,
narastające konflikty z bliskimi,
poczucie wstydu i ukrywanie zachowania.
Im wcześniej pojawi się rozmowa ze specjalistą, tym większa szansa na zatrzymanie problemu, zanim stanie się on centralnym elementem życia.
Dlaczego wczesna pomoc ma znaczenie
Uzależnienie nie „pojawia się z dnia na dzień”. To proces, który można zatrzymać lub odwrócić, zwłaszcza na wczesnym etapie. Wbrew obiegowym opiniom, skorzystanie z pomocy terapii uzależnień online nie oznacza porażki ani „bycia na dnie”.
Z perspektywy psychologa to często oznaka odpowiedzialności i gotowości do zadbania o siebie w sposób bardziej długofalowy.
Podsumowanie
Uzależnienie to nie kwestia ilości ani moralnej oceny zachowania. To wzorzec funkcjonowania, w którym dana substancja lub aktywność zaczyna regulować emocje i przejmować kontrolę nad życiem. Rozpoznanie objawów nie służy etykietowaniu, ale zrozumieniu, co się dzieje i dlaczego samodzielne próby zmiany bywają tak trudne.
Przeczytaj pozostałe artykuły
Test ADHD online – co mówi, czego nie mówi i kiedy nie wystarczy
Wpisanie w wyszukiwarkę hasła „test ADHD online” to często pierwszy krok, jaki robi dorosła osoba zaczynająca zastanawiać się nad swoją koncentracją, impulsywnością czy chronicznym odkładaniem
Diagnoza ADHD u dorosłych – jak wygląda proces, na czym polega różnicowanie i co naprawdę daje
Decyzja o diagnozie ADHD w dorosłości rzadko bywa impulsywna. Najczęściej poprzedzają ją lata wątpliwości, próby „ogarnięcia się”, zmiany metod organizacji, a czasem również wcześniejsze rozpoznania
Diagnoza AuDHD u dorosłych. Co naprawdę daje, jak wygląda proces i dlaczego nie jest tylko „nazwaniem problemu”
Decyzja o diagnozie ADHD i spektrum autyzmu w dorosłości rzadko jest impulsem. Zazwyczaj poprzedzają ją lata wątpliwości, fragmentarycznych wyjaśnień i poczucie, że żadne z dotychczasowych
ADHD czy spektrum autyzmu u dorosłych? Jak rozpoznać i odróżnić, gdy objawy są podobne
Wielu dorosłych trafia do gabinetu z pytaniem, które brzmi prosto, ale kryje w sobie sporo napięcia: „Czy to ADHD, czy spektrum autyzmu?” A czasem: „A
AuDHD – co to znaczy i dlaczego ADHD oraz spektrum autyzmu tak często idą razem?
Coraz więcej dorosłych osób trafia na określenie AuDHD i ma poczucie, że wreszcie ktoś nazwał coś, co od dawna było trudne do opisania. Z jednej
ADHD a depresja u dorosłych – dlaczego tak często występują razem?
https://www.youtube.com/watch?v=2cNFa0xdW5Y ADHD a depresja u dorosłych – dlaczego tak często występują razem? Wiele dorosłych osób z ADHD przez lata słyszy, że „po prostu są leniwe”,
Źródła:
Klasyfikacje i definicje
World Health Organization. (2019). International Classification of Diseases for Mortality and Morbidity Statistics (11th Revision).
American Psychiatric Association. (2022). DSM-5-TR: Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders.
Wytyczne kliniczne i instytucje
National Institute for Health and Care Excellence. (2011). Alcohol-use disorders: diagnosis, assessment and management (CG115).
World Health Organization. (2016). mhGAP Intervention Guide for Mental, Neurological and Substance Use Disorders.
National Institute on Drug Abuse. (2020). Principles of Drug Addiction Treatment: A Research-Based Guide.
Mechanizmy uzależnienia i modele teoretyczne
Volkow, N. D., Koob, G. F., & McLellan, A. T. (2016). Neurobiologic advances from the brain disease model of addiction. New England Journal of Medicine, 374(4), 363–371.
Koob, G. F., & Volkow, N. D. (2010). Neurocircuitry of addiction. Neuropsychopharmacology, 35(1), 217–238.
Skuteczność leczenia – przeglądy i metaanalizy
Jonas, D. E., et al. (2014). Pharmacotherapy for adults with alcohol use disorders. JAMA, 311(18), 1889–1900.
Miller, W. R., & Rollnick, S. (2013). Motivational Interviewing: Helping People Change. Guilford Press.
Lundahl, B., et al. (2010). A meta-analysis of motivational interviewing. Research on Social Work Practice, 20(2), 137–160.
Carroll, K. M., & Kiluk, B. D. (2017). Cognitive behavioral therapy for alcohol and drug use disorders. Psychiatric Clinics of North America, 40(2), 329–345.
Dutra, L., et al. (2008). A meta-analytic review of psychosocial interventions for substance use disorders. American Journal of Psychiatry, 165(2), 179–187.
Bliscy, współuzależnienie, praca systemowa
Meyers, R. J., & Smith, J. E. (1995). Clinical Guide to Alcohol Treatment: The Community Reinforcement Approach.
Roozen, H. G., et al. (2010). Community reinforcement and family training (CRAFT). Drug and Alcohol Dependence, 106(2–3), 155–165.
Templeton, L., et al. (2010). Supporting families living with addiction. University of Bath.
Uzależnienia behawioralne
Grant, J. E., Potenza, M. N., Weinstein, A., & Gorelick, D. A. (2010). Introduction to behavioral addictions. American Journal of Drug and Alcohol Abuse, 36(5), 233–241.
Brand, M., et al. (2019). The Interaction of Person-Affect-Cognition-Execution (I-PACE) model. Neuroscience & Biobehavioral Reviews, 104, 1–10.